Άνοιξε ο ασκός του Αιόλου στο Λιτόχωρο

Η εισαγγελική παρέμβαση για τα ιδιοκτησιακά μεταξύ Μονής Βατοπεδίου και Ελληνικού Δημοσίου φαίνεται πως άνοιξε τον ασκό του Αιόλου και στο Λιτόχωρο που στο πρόσφατο παρελθόν αντιμετώπισε την διένεξη κατοίκων, δήμου και του ηγουμένου της Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου.

Η Δημοτική Επιτροπή Αγώνα Λιτοχώρου Πιερίας που συστήθηκε με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Λιτοχώρου με ανακοίνωσή της στον τύπο αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής: «Εντός των ορίων του δήμου Λιτοχώρου Πιερίας εδρεύει η Μονή του Αγίου Διονυσίου. Μέχρι το έτος 1986 οι σχέσεις μοναχών και πολιτών ήταν άψογες. Με την έλευση του σημερινού ηγουμένου Μάξιμου Κυρίτση τα πράγματα άλλαξαν. Η νέα διοίκηση της Μονής άρχισε να εγείρει θέματα ιδιοκτησιακά, με το πρόσχημα ότι οι προηγούμενες διοικήσεις δεν προστάτευαν επαρκώς τις ιδιοκτησίες της Μονής.

Η καινούρια διοίκηση, λοιπόν, αμφισβητεί τα παλαιά όρια-σύνορα του «κτήματός της», που μέχρι τότε ήταν  «αποδεκτά» από όλους, επιθυμώντας να αυξήσει τα 80.000 στρέμματα, (τα οποία διαχειρίζεται μέχρι σήμερα), ξεκινώντας μαραθώνιο δικαστικό αγώνα κατά του δημοσίου και κατά των ιδιωτών, έχοντας τη συμπαράσταση του πρωτοδίκη Κατερίνης και έγκλειστου σήμερα στις ελληνικής φυλακές για ποινικά αδικήματα Λεωνίδα Στάθη, κατορθώνει και «κερδίζει» 4.500 στρέμματα βόρεια του Λιτοχώρου. Αξίζει να σημειώσουμε ότι μέσα στην έκταση αυτή υπάρχουν διασκορπισμένα 500 στρέμματα περίπου, τα οποία κατέχουν 80 ιδιώτες πάνω από 140 χρόνια.

Με την ίδια μέθοδο «κερδίζει» άλλα 100 παραθαλάσσια στρέμματα μεγάλης τουριστικής αξίας στο Βαρικό Λιτοχώρου που η τιμή τους ανέρχεται στα 3.000.000 ευρώ περίπου. Η Μονή παραπλανώντας τα δικαστήρια, προσκομίζοντας πλαστά έγγραφα και τίτλους, διέπραξε σοβαρότατες παραβάσεις. Ζητούμε αναψηλάφηση όλων των δικών που προέδρευσε ο πρωτοδίκης Λεωνίδας Στάθης.

Το πιο σημαντικό βέβαια είναι ότι οι τρεις παλαιοί υποτιθέμενοι τίτλοι ιδιοκτησίας της Μονής, συνόλου 30.000 στρεμμάτων, (5.000 συν 5.000 συν 20.000) κατόπιν ερευνών είναι αμφιβόλου γνησιότητας. Οι δυο πρώτοι είναι κατά τη διαδικασία έκδοσης άκυροι και ο τρίτος είναι ανύπαρκτος, πλαστογραφημενοι και υπογεγραμμένοι από τον Γ. Παπαδόπουλο, αρχειοφύλακα-μεταφραστή του Ιστορικού Αρχείου Μακεδονίας, που καταδικάστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1920 για σωρεία πλαστογραφημένων τίτλων και πέθανε στις φυλακές.

Αν ακόμη δεχθούμε ότι και οι τρεις τίτλοι των 30.000 στρεμμάτων είναι νόμιμοι και έγκυροι, η έκταση που διαχειρίζεται και εκμεταλλεύεται σήμερα η Μονή ξεπερνά τα 80.000 στρέμματα ορεινών, ημιορεινών και πεδινών εκτάσεων.

Όλα όσα αναφέρουμε πιο πάνω στηρίζονται και σε επίσημα στοιχεία και κρατικά έγγραφα που έχουμε στη διάθεσή μας. Στη Μονή του Αγίου Διονυσίου υπάρχουν κι άλλα θέματα, όπως καταπατήσεις εδαφών, καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος του Ολύμπου από παράνομη ξύλευση, εμπορικές και επιχειρηματικές δραστηριότητες όπως δημιουργία βιοτεχνίας επεξεργασίας νωπού κρέατος ενός τόνου την ημέρα σε δασική έκταση, διάφορες πολεοδομικές παραβάσεις κ.α.

Για έναν απλό πολίτη αυτά θα ήταν σοβαρά αδικήματα. Για τους μοναχούς θεωρούνται «φυσιολογικά». Με τόσο πλούτο και με τόσα σοβαρά περιουσιακά στοιχεία που διαθέτουν δείχνουν να έχουν χάσει το νόημα της ακτημοσύνης και της πνευματικότητας που τάχθηκαν να υπηρετούν. Έχουν τεράστιες ευθύνες οι αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες που ενώ γνωρίζουν πως λειτουργεί η Μονή δεν κάνουν απολύτως τίποτα».